-กาลครั้งหนึ่ง-
หายตัวไป หลบไปอยู่เนิ่นนาน
เพราะ อินเตอร์เน็ตฉันพัง ((อีกแล้ว))
แต่หลังจากนั้นก็มาป้วนเปี้ยนวนเวียนอยู่บ่อยๆ
แต่ก็ไม่ได้อัพ..
ช่วงนี้ดำขึ้นมากๆ ตะลอนๆ ออกไปทุกเสาร์
2/05/50.
ไปกับทราย เหนื่อยแต่สนุก.
เลิกเรียนไปส่งมายด์กับอาร์ม
ไปต่อที่ วค.
ไปต่อที่พิพิธภัณฑ์ เจ้าสามพระยา
ไปต่อที่ร้านสมตำ
ถึงจะกลับบ้าน
เมื่อยๆ แต่สนุก
ได้เห้นอะไรที่ไม่เคยเห้นมาก่อน- -
ทั้งๆที่มันก้อยู่ใกล้กับตัวเราแค่นี้เอง..
และเสาร์ที่แล้วก็ตะลอนๆกันอีกเช่นเคย.
จำไม่ได้ว่าไปไหนมาบ้าง รู้แต่ว่ากลับมาก็หมดแล้ว
สภาพความเป็นมนุษย์ เหนื่อยสุดๆน่ะ วันนั้น
สายตาเริ่มสั้น
แว่นเริ่มถามหา..(แต่นี่แว่นทราย)
โอ๊ะๆ ดีใจ- แหะ แหะ
คุณ อะตอมที่รัก ไม่ค่อยได้คุยกันเลย. นานมากแล้วนะเนี่ย
ลืมกันไปรึยังเอ่ย ไปอยู่หอรึยังจ้ะ
ส่งข่าวคราวมาบอกกันบ้างนะ
ดูแลตัวเองด้วยนะ
*ห้ามลืมกันนะคะ*
คุณ พี่ดรีม ไปอยู่หอแว้วว ว
ขอให้โชคดีกับชีวิตในมหาลัยนะ แม่สาวสวยสนิท..
อยากฟังอัลบั้มใหม่ของ friday ให้จะขาดแล้ว
กลางเดือนนี้ได้ฟังกันแน่.. เตรีมเก็บตังค์ไปเหมา 55..
P.Sss.
.ชีวิตไร้ความรัก มันก้มีความสุขดี ยิ้มได้ทุกวัน
.เพื่อนใหม่ น่ารัก และนิสัยดี
.เริ่มมองของแบบ ตีลังกา กลับหัว (ยังไง??)
.ชอบศิลปินอยู่คนนึง ขอบคุณจักรวัฎ สุดยอดด นับถือๆ
.คิดถึงและรักทุกคน รักษาตัวนะ

ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
หัวถึงหมอนไม่ถึง 2 นาที หลับไม่รู้ตัว
ไปโรงเรียนมีความสุข และเข้าใจ
มากเรื่องมากราว
ทำยิ้มได้ และ"รับได้"