Storythai

'
ก้าวย่าง อย่างไม่ระมัดระวังมาหมายวันแล้ว
ปัญหาประดาประดัง เข้ามาใส่
บ้างผ่านมันไปได้
บ้างเสียใจ กับการกระทำ ถึงวันนี้.

พยายามจะชิ่ง หันไปโบกมือลา
แต่ทำไม่ได้ ไร้ภูมิคุ้มกัน และแรงต้านทาน

.. แต่ ยังยิ้มได้ จิงนะ :)



ไปเรียน ไปเล่น ไปกิน
เป็นอย่างนี้ทุกวัน

พบเจอกับสิ่งที่แปรเปลี่ยนไปตามกาลเวลา
ก็ดี.. มีความสุขดี


วันศุกร์ที่ 22 มิถุนายน 2550

นั่งรอดล ตอนเช้า นั่งมองหลายอย่างๆ
ที่เคลื่อนไหวไปเรื่อยๆ นั่งมองวิถีชีวิต
คนใส่บาตร เด็กๆ หนีคุณครู

เออ!! ... มันก็เพลินดีแฮะ



บ่ายๆ

อกสั่นหวั่นไหว บุ๋มไม่สบาย
นั่งเฝ้าไป น้ำตาก็ไหลไป
ถ้าขอพรได้สักหนึ่งอย่าง คงจะขอให้ "บุ๋มดูแลตัวเอง รักตัวเอง"
ถ้าไม่เห็นแก่ตัวเอง คิดถึงกู ถึงเพื่อนๆ บ้างก็ยังดี

ไม่มีมึง กูจะเป็นอีใหญ่ที่สมบูรณ์ได้อย่างไร
มีห้อย ก็ ต้องมีใหญ่สิ..


ได้โปรด.





ควรจะยิ้มรับเรื่องทุกอย่างเอาไว้
จะเป็นอย่างไร
เก็บมันไว้ในใจ อย่างเข้าใจ ดีที่สุด..




P.Sss

.สิวหนูขึ้นเยอะมาก เฮ้อ~
.ทุกคนๆ ดูแลตัวเองดีๆนะ
.โลกกลมๆ ที่มันมีอะไรหลายอย่างจิงๆ
.ยังยิ้มได้ :)

'
ก้าวย่าง อย่างไม่ระมัดระวังมาหมายวันแล้ว
ปัญหาประดาประดัง เข้ามาใส่
บ้างผ่านมันไปได้
บ้างเสียใจ กับการกระทำ ถึงวันนี้.

พยายามจะชิ่ง หันไปโบกมือลา
แต่ทำไม่ได้ ไร้ภูมิคุ้มกัน และแรงต้านทาน

.. แต่ ยังยิ้มได้ จิงนะ :)



ไปเรียน ไปเล่น ไปกิน
เป็นอย่างนี้ทุกวัน

พบเจอกับสิ่งที่แปรเปลี่ยนไปตามกาลเวลา
ก็ดี.. มีความสุขดี


วันศุกร์ที่ 22 มิถุนายน 2550

นั่งรอดล ตอนเช้า นั่งมองหลายอย่างๆ
ที่เคลื่อนไหวไปเรื่อยๆ นั่งมองวิถีชีวิต
คนใส่บาตร เด็กๆ หนีคุณครู

เออ!! ... มันก็เพลินดีแฮะ



บ่ายๆ

อกสั่นหวั่นไหว บุ๋มไม่สบาย
นั่งเฝ้าไป น้ำตาก็ไหลไป
ถ้าขอพรได้สักหนึ่งอย่าง คงจะขอให้ "บุ๋มดูแลตัวเอง รักตัวเอง"
ถ้าไม่เห็นแก่ตัวเอง คิดถึงกู ถึงเพื่อนๆ บ้างก็ยังดี

ไม่มีมึง กูจะเป็นอีใหญ่ที่สมบูรณ์ได้อย่างไร
มีห้อย ก็ ต้องมีใหญ่สิ..


ได้โปรด.





ควรจะยิ้มรับเรื่องทุกอย่างเอาไว้
จะเป็นอย่างไร
เก็บมันไว้ในใจ อย่างเข้าใจ ดีที่สุด..




P.Sss

.สิวหนูขึ้นเยอะมาก เฮ้อ~
.ทุกคนๆ ดูแลตัวเองดีๆนะ
.โลกกลมๆ ที่มันมีอะไรหลายอย่างจิงๆ
.ยังยิ้มได้ :)

หายตัวไป หลบไปอยู่เนิ่นนาน
เพราะ อินเตอร์เน็ตฉันพัง ((อีกแล้ว))

แต่หลังจากนั้นก็มาป้วนเปี้ยนวนเวียนอยู่บ่อยๆ
แต่ก็ไม่ได้อัพ..


ช่วงนี้ดำขึ้นมากๆ ตะลอนๆ ออกไปทุกเสาร์

2/05/50.
ไปกับทราย เหนื่อยแต่สนุก.
เลิกเรียนไปส่งมายด์กับอาร์ม

ไปต่อที่ วค.
ไปต่อที่พิพิธภัณฑ์ เจ้าสามพระยา
ไปต่อที่ร้านสมตำ

ถึงจะกลับบ้าน
เมื่อยๆ แต่สนุก
ได้เห้นอะไรที่ไม่เคยเห้นมาก่อน- -
ทั้งๆที่มันก้อยู่ใกล้กับตัวเราแค่นี้เอง..

และเสาร์ที่แล้วก็ตะลอนๆกันอีกเช่นเคย.
จำไม่ได้ว่าไปไหนมาบ้าง รู้แต่ว่ากลับมาก็หมดแล้ว
สภาพความเป็นมนุษย์ เหนื่อยสุดๆน่ะ วันนั้น




สายตาเริ่มสั้น
แว่นเริ่มถามหา..(แต่นี่แว่นทราย)





โอ๊ะๆ ดีใจ- แหะ แหะ



คุณ อะตอมที่รัก ไม่ค่อยได้คุยกันเลย. นานมากแล้วนะเนี่ย
ลืมกันไปรึยังเอ่ย ไปอยู่หอรึยังจ้ะ
ส่งข่าวคราวมาบอกกันบ้างนะ
ดูแลตัวเองด้วยนะ
*ห้ามลืมกันนะคะ*

คุณ พี่ดรีม ไปอยู่หอแว้วว ว
ขอให้โชคดีกับชีวิตในมหาลัยนะ แม่สาวสวยสนิท..

อยากฟังอัลบั้มใหม่ของ friday ให้จะขาดแล้ว
กลางเดือนนี้ได้ฟังกันแน่.. เตรีมเก็บตังค์ไปเหมา 55..




P.Sss.
.ชีวิตไร้ความรัก มันก้มีความสุขดี ยิ้มได้ทุกวัน
.เพื่อนใหม่ น่ารัก และนิสัยดี
.เริ่มมองของแบบ ตีลังกา กลับหัว (ยังไง??)
.ชอบศิลปินอยู่คนนึง ขอบคุณจักรวัฎ สุดยอดด นับถือๆ
.คิดถึงและรักทุกคน รักษาตัวนะ